Preview

Red Faction: Guerilla (RF:G) speelt zich zo’n 50 jaar na het eerste deel af. Met de hulp van de Earth Defence Force (EDF) is het de rebellen van Red Faction gelukt om de Ultor Corporation van Mars te trappen. De EDF komt hierdoor aan de macht en zoals in ieder klassiek verhaal worden ook zij na verloop van tijd een zootje corrupte rukkers, waardoor de rebellenbeweging weer in actie moet komen. Ditmaal speel je als Alec Mason, een mijnwerker die zich na de dood van zijn broer aansluit bij de schenenschoppers. Zijn uiteindelijke doel is daarbij het bevrijden van de mijnwerkers van onder het corrupte regime van de EDF. Een verhaal van likmevestje, dat wel, maar RF:G moet het dan ook niet hebben van zijn diepe storyline. Neen, in RF:G draait het om de destructie. Of zoals we zelf graag zeggen: Alles kan kapot!

Ontwikkelaar Volition Inc. helpt je hier graag een handje bij. Ze geven je een open wereld á la GTA, met daarin vierendertig verschillende voertuigen en vierentwintig wapens, om zo veel mogelijk mayhem te veroorzaken zeg maar. De voertuigen variëren van simpele tuftuf-mobieltjes, tot grote Walker mechs. Vooral die laatste zijn erg interessant; deze brute vechtmachines geven je namelijk een enorm gevoel van macht. Je voelt je gewoon zwaar de man wanneer je een vijandig kamp binnenstormt en met één zwiepert een gebouw kapot mept en tegelijkertijd een aantal soldaatjes vliegles geeft. Heerlijk! Wapens zijn er ook in alle soorten en maten, van de klassiekers zoals een handpistool, shotgun en assault rifle, tot de wat exotischere, zoals een nano-gun die alles in pulp verandert.

Het kloppend hart van RF:G is de Geo-Mod 2.0. In combinatie met de Havok Physics Engine is het Volition hierdoor gelukt je de mogelijkheid te geven alles wat je op je pad tegenkomt op een realistische manier met de grond gelijk te maken. Geen scripted sequences of smoke-screens die je gezichtsveld blokkeren zodat ze snel een andere texture erop kunnen plakken. Gebouwen storten in elkaar volgens de wet van Newton. Het is dan ook verstandig eerst de steunpilaren aan te pakken. Het enige dat je niet kunt slopen is het landschap zelf, maar dat is slechts een kleine ergernis. Er kan al zoveel stuk dat ik het niet eens gemist heb. Werkelijk geen enkel gebouw dat je tegenkomt kun je niet compleet verneuken. Thumbs up voor Volition, ze leggen met Red Faction:Guerilla de lat enorm hoog qua destructible environments.

Grafisch is RF:G niet top notch, maar ook dat vergeven we Volition graag. Het is begrijpelijk dat er hier en daar wat minder mooie textures in zitten, anders zou de framerate na iedere explosie constant inkakken. Voor een free-roamer van dit kaliber ziet hij er trouwens toch nog behoorlijk strak uit. De omgevingen komen realistisch over en ogen als een Marsoppervlakte zou moeten ogen, in plaats van een simpele woestijn met wat roodtinten. Ook de voertuigen zijn goed ontworpen en zien er uit als robuuste strandbuggy’s, al dan niet in maatje vrachtwagen.

Naast een singeplayer biedt Red Faction: Guerilla ook een multiplayer, met een max van zestien spelers. Deze bestaan voor een groot deel uit de standaard modes als: deathmatch, team deathmatch, capture the flag en king of the hill. Maar Volition gebruikt hierbij wel datzelfde destructie-element. Zo is het bij king of the hill bijvoorbeeld zo dat beide partijen strijden om een drietal gebouwen. Vijandelijke gebouwen dien je daarbij kapot te maken alvorens je ze zelf kunt claimen. Klinkt geyl, niet?

Al met al belooft Red Faction: Guerilla een dope game te worden. Het enige wat ik hoop is dat Volition iets meer dan puur en alleen destructie gaat brengen. Dat kan een beetje gaan vervelen na verloop van tijd, en dan is een diepere storyline toch wel gewenst. De game komt uit voor de Xbox 360, PlayStation 3 en PC. Zo rond 9 juni 2009 ligt ‘ie in de schappen bij je lokale gameboer.