Elke videogame in het rpg-genre heeft zijn wortels liggen in het originele role playing. Terug uit een tijd waarin mensen bijeen kwamen met een stel dobbelstenen, pen en papier, dikke reglementboeken en een behoorlijke dosis fantasie. In veel rpg’s, zoals bijvoorbeeld Final Fantasy of Suikoden, zijn deze wortels allang gemaskeerd en lijkt het in niks meer op het rollen van dobbelstenen. Neverwinter Nights 2 echter laat zijn wortels vol trots zien en omhelst de oorsprong van het role playing met beide armen.
De ware aard van NWN2 laat zich al zien tijdens het creëren van je eigen karakter. Het kiezen van een ras en specialisering, de vele skills en feats die daarbij komen kijken, parameters als constitution en will en natuurlijk de keuze tussen een goede of kwade inborst. Het komt rechtstreeks uit de boeken van D&D en de die-hard rpg-er zal zijn hart op kunnen halen.

Dat wil niet zeggen dat de game voor de meer casual gamer een hoge instapdrempel heeft, allesbehalve dat. Tijdens de karaktercreatie en ook tijdens elke level dat je omhoog gaat is het mogelijk om met één knop de computer de meest gangbare instellingen te laten kiezen. Een systeem wat uitstekend werkt en waarmee het zo diep kan gaan als de speler zelf wil.
Niet alleen gameplay en instellingen komen voort uit jarenlange traditie, ook de settings zijn trouw aan hoe een Dungeons & Dragons game eruit moet zien. Dwergen, orcs, donkere grotten, kerkers met gangen, kamers, valstrikken, alles wat er in zou moeten zitten is aanwezig voor jou en je party om doorheen te struinen. En het is bepaald geen straf om in de wondere wereld van Neverwinter Nights 2 te vertoeven.

Allereerst doordat het er lekker sfeervol uitziet allemaal. Binnenskamers is het behoorlijk gedetailleerd en de buitengebieden zijn ook grafisch gezien goed verzorgt. En of je nu binnen in zo’n benauwde grot loopt, of rondwandelt in het grote Neverwinter, de sfeer slaat bij elke situatie de spijker op z’n kop. Het is alleen wat jammer dat er veel dezelfde graphics gebruikt zijn, na een stuk of wat grotten gezien te hebben, begint het allemaal wat op elkaar te lijken. Gelukkig zijn er genoeg diverse omgevingen om dit gevoel van herkenning tot een minimum te beperken.
Wat de game zelf betreft, ik kan bijna niets dan lof schenken aan de meer dan uitstekende campaign die ik in deze game aantrof. Het vechtsysteem is in principe real-time, ook al wacht je karakter tijdens een knokpartij netjes op zijn beurt om uit te halen. Niet voor iedereen een ideaal uitgangspunt, maar eenmaal gewend aan de relatief lage flow van de gevechten, is het net zo intensief als welke actiegame dan ook.

Het is net als alles in Neverwinter Nights 2, misschien even wennen, maar uiteindelijk wil je niets anders meer. Zoals het verhaal, dat in het begin weinig meeslepend te noemen is, maar uiteindelijk een bijzondere tocht zal voortbrengen. Wat ik hierbij zelf ontzettend tof vond is je eigen inbreng. Het is natuurlijk moeilijk voor een gamemaker om de speler zelf het verhaal te laten maken, maar toch biedt NWN2 precies die mogelijkheid, binnen de grenzen van het voorgeprogrammeerde verhaal dan.
Deze grenzen worden door, naast de enorme hoeveelheid NPC’s, ook neergezet door de party die je onderweg vormt. Met een cap van 4 personen en meerdere unieke, karakteristieke personen om uit te kiezen wordt een sterke cast neergezet, die onvergetelijk zal blijken te zijn.
Maar de eigen invloed op het verhaal is verbazingwekkend groot, voornamelijk door de vele keuzes die dialogen bieden. Keuzes die ook nog eens de nodige invloed hebben op je teamgenoten, aangezien de vredelievende druïd zich bijvoorbeeld tegen me begon te keren nadat ik elk probleem met geweld oploste…

Zo had mijn lelijke, egoïstische, gierige, ontzettend asociale dwerg alle verbale mogelijkheden om te zijn zoals ie is. Aan de andere kant kan een vriendelijke morele speler (die ik dus absoluut niet was) perfect die rol van moraalridder aannemen en het verhaal vormen zoals hij het had willen zien. Als je ziet hoeveel games falen in deze opzet, kan ik niets meer dan respect opbrengen voor de mate waarin NWN2 hierin grote succes boekt.
Die dialogen zullen er trouwens voldoende zijn, aangezien naast de uitgebreide main quest er ontzettend veel subquests te vinden zijn. Geen kleine, haal-dit-op-voor-die zaken, maar complete kerkers en ellenlange verhalen komen voort uit deze optionele taken. Het zijn de balans, diepgang, kwantiteit en kwaliteit die overal zijn terug te vinden, of het nou in de main quest of in de subquests is.

Maar er is niet alleen lof voor deze game, die dan op gameplay en vermaak uitstekend mag scoren, maar technisch wat missers maakt. Zo is de kwaliteit van het geluid wat inconsequent. De prachtige soundtrack wordt namelijk naar beneden gehaald door soms rare of slechte sound effects, ook de voice-acting kent deze inconsequentie, met deels perfect ingesproken stemmen en deels overdreven gekarakteriseerd gepraat.
Ook grafisch gaat het af en toe de verkeerde kant op. Karakters die in cutscenes rare trekjes hebben, teamgenoten waarvan de A.I. niet altijd even goed werkt, verkeerde camerastandpunten, of af en toe een onverklaarbare framedrop. Ook het camerawerk, wat zelf te besturen is, werkt je vooral in kleine ruimtes tegen. Soms niet meer dan onhandig, soms ontzettend frustrerend. Het is jammer dat een verder zo sterke game morst op deze gebieden en zo afbreuk doet aan de totale ervaring.

Toch zorgde de single player voor een ervaring die ik lang niet meer gehad heb, dat ik echt helemaal het verhaal ingetrokken werd en ook die andere wereld helemaal voelde. Deze betrokkenheid is een zeldzaamheid die weinig andere games zich eigen mogen noemen.
En daar zou het zo maar eens op kunnen houden. Een lange campaign, ontzettend veel diepgang en verslavende gameplay, een topprestatie. Helaas voor de concurrentie houdt het hier nog lang niet op. Want Neverwinter Nights heeft nog een behoorlijk wapenfeit en dat is de combinatie van bijgeleverde toolset en DM optie. Dit zijn de punten waarop de écht role players helemaal all-out kunnen gaan.

Met de toolset ontwikkelt de speler een eigen scenario, geheel naar eigen inzicht. Deze kunnen ze dan vervolgens tegen andere spelers online uitspelen, terwijl zij achterover zakken en de rol van Dungeon Master invullen. Het is een instrument dat waarschijnlijk alleen de die-hards zullen gaan gebruiken, maar dan wel tot lang nadat de singleplayer campaign-spelers de game al weggelegd hebben.

Neverwinter Nights 2 is dé role playing game voor de echte fans, maar heeft ook genoeg in zich voor elke casual gamer die de moeite neemt zich erin te verdiepen. Het blijft trouw aan de wortels van het genre en doet dit zoals geen enkele andere game, waarbij een zeer betrokken ervaring wordt afgeleverd. Helaas doen technische foutjes afbreuk aan het uiteindelijke speelplezier, maar deze foutjes zijn allang vergeten, als mensen zich het plezier van hun avonturen in Neverwinter Nights 2 nog herinneren.
Reacties
Mijn complimenten, een uitstekende review.
Er zitten inderdaad wat technische mankementen aan, maar ik heb goede hoop dat de aankomende patches het eea recht zetten. Er zijn al twee patches geweest en de volgende grote patch komt eind volgende week, waarin een flink aantal bugfixes zullen zitten. De makers, Obsidian, zijn in ieder geval zeer nauw betrokken bij de community en hebben tot nu toe goede support geleverd.
Ik ga nu weer verder met mijn chaotic evil half-orc :)
Pinho 09-11-06 | 17:18
Door drukte ben ik deze week nog niet echt bezig geweest, maar denk dat ik dit weekend toch wel een sneaky shadowdancer heb staan ;)
Joris von Loghausen 09-11-06 | 17:31
Omg Joris.
Aap_gamert 10-11-06 | 09:06