pc

In DSO kruipen we in de huid van de jonge Kayron, wiens vader recentelijk overleden is. Maar papa is niet doodgegaan zonder een fatsoenlijk afscheidscadeautje achter te laten. Een supermodern schip, gemaakt met geavanceerde alientechnologie en te upgraden met speciale artifacts. Dit schip, Dark Star One, staat geheel tot jouw beschikking.

Nou heb je dit unieke ruimteschip niet (alleen) gekregen om indruk te maken op de vrouwtjes, want er zijn dringendere zaken op handen. Al vrij snel in het begin krijg je te horen dat Jack Forrester wel eens de man kon zijn die de dood van jouw pa op z’n geweten heeft. Buiten je persoonlijke problemen is ook de galactische vrede in gevaar, dankzij toenemende aanvallen van de Thul. Al met al een perfect scenario dus om er op uit te trekken en eens even orde op zaken te gaan stellen in de ruimte.

Deze ‘ruimte’ bestaat in dit geval uit werkelijk honderden stations die verspreid liggen over een enorme sterrenmap, onderverdeeld in kwadranten. Jij begint in het Terran kwadrant, zeg maar het menselijke gebied. Aangezien je schip nog niet zo ontwikkelt is, kun je maar kleine sprongen in hyperspace maken, waardoor je in het begin maar moeizaam vooruit komt. Tel daarbij op dat je voor het bezoeken van bepaalde stations eerst ‘keys’ moet ontvangen om de bijbehorende warpgate te mogen gebruiken en je snapt dat het spel toch nog een vinger in de pap heeft, als het gaat om de vooruitgang die je op de map boekt.

Je eerste taak is het verzamelen van credits om een grotere fielddrive te kopen, daarmee is het mogelijk om een ver weg gelegen gebied te bereiken waar Jack zich schijnt te verstoppen. De vraag is in dit geval echter niet hoe je dat geld moet gaan verdienen, maar hoe je het geld wil gaan verdienen.

Want zo staan de zaken ervoor in DSO. Daar zit je dan in je spaceship, complete beschavingen om je heen, een andere economie op elk station, evenals een verschil in autoriteiten. Wat - wil - je - doen? Je kunt ervoor kiezen om het spacestation in te vliegen en aangeboden missies te gaan afwerken. Het bewaken van belangrijke personen, of najagen van een bepaalde bende piraten, alles heeft z’n beloning.

Of ben je niet zo van het geweld en ga je liever goederen verhandelen. Terwijl staal op station A in overvloed en goedkoop te krijgen is, kan het bij het volgende station best een schaars goed zijn wat flink wat geld oplevert. Of beter nog, een illegaal goed, dat je voor dikke winst kan verkopen. Of heb je geen zin om vaste opdrachten te volgen en zie je wel wat er op je pad komt?

Mocht dat toevallig een cargoship zijn op je pad? Mooi zo, afmaken en jatten die vracht. Pas wel even op voor de politie die jou status als crimineel niet snel zal vergeten. Zijn het piraten (niet met ooglapjes en houten benen, maar met plasmakanonnen en hyperdrives dit keer) die je pad kruisen, mooi zo, even afschieten en de bounty wordt direct op je rekening gestort.

Welke weg je ook kiest om in te slaan, specialiseren heeft zin. Hoe meer je bijvoorbeeld naar de kant van het smokkelen of het bountyhunten neigt, hoe groter de beloningen zijn bij het voltooien van dergelijke praktijken. De keus ligt geheel bij de speler. Er is ook niet echt een voorkeurskant die het beste uitpakt. Aangezien elk pad z’n eigen voor- en nadelen heeft, maar ook een eigen aanpak, steekt er behoorlijk wat diepgang in deze game. Deze diepgang wordt alleen maar groter als de mogelijkheden van jouw spaceship om de hoek komen kijken.

Want zoals ik al aangaf, de Dark Star One is niet zomaar een schip. Met het vinden van artifacts en het kopen van de vele uitbreidingen, krijg je geleidelijk aan de beschikking over een haast onverslaanbare starcruiser met alle toeters en bellen, in plaats van het potentiële ‘scheepje’ wat je eerst had.

Ook in het kopen en uitbreiden bepaal jij het precieze verloop van hoe je schip uitgroeit en welke items je nodig hebt. Een smokkelaar zal er bijvoorbeeld goed aan doen een scanner te kopen die verbloemt dat zijn vracht illegaal is. Terwijl een eerlijke bountyhunter liever wat raketten en nieuwe turrets inslaat dan nutteloos ‘smokkelaarsgereedschap’.

Het zal ondertussen wel duidelijk zijn, Dark Star One is niet zomaar een game. Je eigen keuzes maken, je eigen paden kiezen en je eigen consequenties dragen, Dark Star One geeft je de kans. Wat uiteindelijk een hele sterke aantrekkingskracht is in deze game, is de simpelheid.

Wat hoe diepgaand de opties ook mogen zijn, hoeveel vormen jou schip wel niet kan aannemen of de uitwerkingen van de verschillende ‘banen’. Alles is en blijft door de gehele game heen kristalhelder uitgewerkt. Zowel in de gameplay, als in de uiterst toegankelijke besturing (ja, ook met muis en keyboard speelt deze spaceshooter prima). Geen geklooi met honderden cijfertjes of statistieken. Het is een game die uitnodigt in al zijn simpelheid, maar je veel verder naar binnen kan trekken dan je in de eerste instantie voor mogelijk hield.

De game doet dit binnentrekken gemakkelijk, met een uiterst hoge verslavingsfactor. Soms is het gewoon kut als je eerst 3 tussenstations moet maken (dat is dus 3 keer laden en 3 keer wachten op hyperspace) voordat je bij je doel komt. Maar het stoort niet mateloos, aangezien je jouw doel helder voor ogen hebt en vaak graag je eigen pad zult bewandelen en uitvoeren. Dan maar even wachten, als ik maar die zwaar goedkope goederen krijg afgeleverd bij dat ene station dat er zoveel geld voor biedt!

Zo blijf ik al een week gaan. Even nog deze goederen afleveren, even nog de piraten die ik per ongeluk tegen het lijf liep afmaken, even nog dit artifact zien te stelen uit de pirate hideout, even nog…

Dark Star One en ik kunnen het onverwachts bijzonder goed met elkaar vinden. Okay, de hoofdpersoon is een lulletje en de verhaallijn wordt niet bepaald op een Hollywood niveau gebracht. De game weerhoudt je er soms van om de verhaallijn zo vlot te volgen als je zou willen. Hinderlijk als je een cruciale twist net iets té lang binnen handbereik hebt, zonder het te kunnen grijpen.

De graphics toveren hier en daar fantastische uitzichten op je scherm, maar ontbreken helaas soms aan diversiteit. Dan is er ook nog een ernstig geval van plotselinge framedrop die fataal kan blijken, evenals enorm frusterend. Nope, Dark Star One is absoluut geen perfecte game.

Maar ik neem het allemaal voor lief. De grootste problemen die ik met de game heb, komen voort uit het feit dat ik Dark Star One het liefst met volle teugen zou willen drinken, terwijl er soms maar een drupje genomen kan worden. Maar alles loont, meer in deze game dan in de meeste games. Je blijft gaan, om je korte en lange termijn doelstellingen te bereiken en daarnaast is het een dankbare game om te spelen, waarin altijd wel iets naar je gading te vinden is.

Vorige week mochten de sterren dan verkeerd staan ten opzichte van Dark Star One, maar blijkbaar zijn ze ondertussen alweer verschoven. De simpele aanpak en toch diepgaande, verslavende gameplay van deze game zetten een onvergetelijke ervaring neer op je PC die ik echt iedereen hartelijk aan kan raden.

Cijfer: 8.6