pc

Tegenwoordig hebben we games als Call of Duty, die met allerlei verdieping en verschillende facetten online diepgang bieden. We hebben iets als Halo, zeg maar de sociale game die een potje Monopolie of Ganzenborden vervangt. Ook hebben we voor de clans en teamspelers games als Battlefield liggen. En dan is er nog Unreal, misschien eerder een sport dan een game. Een test, een uitdaging, een vingervlugge competitie voor hen die de meest bizar hoge oog-hand coördinatie in huis heeft. Bloed, zweet en tranen voor elke kill zal er vloeien. En die Unreal, daaraan is in de kern weinig veranderd.

Nog steeds zitten we hier met een wapenset die even futuristisch is als de omgevingen. Levels in allerlei soorten en maten (en vele variaties), die als een puzzel perfect in elkaar vallen om de spanning het hoogste te houden en altijd zijn er weer van die lui online die al bij de 20 kills zijn voordat jij een kogel hebt afgevuurd. Don’t you just love it?

En wat anders dan dat online gebeuren staat in Unreal Tournament weer centraal. Natuurlijk, je kunt thuis een campaign spelen, maar veel meer dan een training voor het échte werk is het niet te noemen. De capture the flags en deathmatches vliegen je om de oren, hier en daar is er een gruwelijk mooi filmpje te bekennen en ze proberen nog iets van een verhaallijn te verwerken. Laten wij die echter maar snel verwerpen, want hoe je het ook wendt of keert, eens komt die dag dat je toch online zal moeten. Die mooie, mooie dag…

En op dat gebied zijn er een paar aanpassingen gemaakt die de gameplay ten goede komen. Voor de mensen die alleen het rennen en schieten wel een beetje gezien hebben, komen voertuigen en 2 nieuwe items de boel versterken. Tanks, snelle scheurijzers, vliegende machines en meer van dat soort bakken voeren hun taken prima uit, mét uitstekende balans overigens, dus nergens geen overpowered instappers. Daarnaast zit er in de vehikelloze missies een item dat een beetje fungeert als een portal gun, je schiet met de ene knop een schijf weg, om er met de andere direct naar toe geteleporteerd te worden. In vehicle-missions maakt deze gun plaats voor een hoverboard die je altijd bij je draagt, het ding doet wat je zou verwachten en is door wat twists meer dan alleen een gimmick.

Zo kun je tijdens capture the flag op je hoverboard (in tegenstelling tot voertuigen) er wél vandoor met de vlag in je handen. Je bent in zo’n geval dan sneller bij je basis, maar wordt je één keer geraakt, dan donder je eraf en laat je de vlag vallen. Zenuwslopend en gegarandeerd adrenaline op een dergelijk moment dat je achter je hoort schieten. Kies je voor de snelle vlucht op je hoverboard, of nok je ‘m ten nadele van je snelheid te voet?

Het is nog niet genoeg zeg je? Nog steeds teveel fraggen op basisniveau? Dan is er nog de nieuwe mode Warfare in het leven geroepen. Door verschillende control points over te nemen die leiden naar de basis van je tegenstanders kun je daar uiteindelijk hun ‘core’ onder vuur nemen. Maar diezelfde tegenstanders proberen via dezelfde rits control points bij jouw basis te komen. Gekkenwerk, want je zit continu om hetzelfde punt te knokken.

Om een control point over te nemen kun je die van je tegenstander langzaam kapot schieten en er zelf een neerplanten, of je loopt met een orb (waarvan je er steeds maar één hebt) direct in een vijandelijk controle point. Het biedt meer diepgang, betere redenen om jouw team te organiseren en een soort van spanning die je in een simpele deathmatch niet zal tegenkomen. Helemaal geweldig dus, deze Warfare modus!

Voor de rest maakt de game ook alle andere verwachtingen waar. Grafisch is het een lust voor het oog, de algehele balans is tot in de puntjes verzorgd om de spanning erin te houden en qua snelheid en uitwerking zien we overal de puntjes op de i staan.

Unreal Tournament III doet op deze manier precies wat ie moet doen. De kern staat vanwege dezelfde redenen als z’n voorgangers nog als een huis, maar dit keer met een aantal hele fijne toevoegingen. Voor de rest blijft alles bij het oude, niet gek veel dingen zijn innovatief te noemen, maar we hebben wel weer te maken met een uiterst competitieve titel voor iedereen die z’n vaardigheden op het hoogste niveau wil testen. Dat én voor iedereen die wat uurtjes per dag te spenderen heeft natuurlijk. Met andere woorden: de koning is terug en daar mag best een applausje voor gegeven worden…

Cijfer: 9