nintendo

Gretig
Dat was ik zeker toen ik op het punt stond de Wii-Mote en Nunchuck in handen te krijgen. De laatste kreeg ik echter nog niet in mijn vlerken. Het single player deel wordt gespeeld met alleen de Wii-Mote. De inmiddels bekende ‘afstandsbediening’ ligt lekker in de hand en de bediening van het spel is zo als het had moeten zijn. ‘Zoals het TOEN had moeten zijn’ is misschien meer juist. De bediening is zo natuurlijk en zo aangenaam dat het na 5 minuten duidelijk is dat de Monkey Ball Games gemaakt zijn voor deze manier van besturen. Al zou het eerste deel 1 op 1 overgezet zijn naar de Wii, dan nog had het een compleet nieuwe spelervaring geweest. Een goed huwelijk dus, die twee.

Meer!
Uiteraard is dit geen overzetting van het eerste deel maar een compleet nieuw spel, speciaal gemaakt voor de Wii. Het bekende principe waarop dit spel is gebaseerd is nog steeds aanwezig. Je moet met je apenbal van begin tot eind komen. Met een druk op de knop of een vlugge polsbeweging laat je een van de 5 apen die je tot je beschikking hebt, een sprongetje maken. Nieuw is dat je nu 2 apen extra hebt en dat het uitmaakt met welke je speelt. Hoofdrolspeler Aiai is de meest gebalanceerde en verder zijn er variatie in gewicht en snelheid te vinden in de overige apen. Sommige levels hebben ook echt een specifieke aap nodig om het op goud te kunnen halen.

Meer!!
In totaal zijn er 99 levels verdeelt over 10 werelden met ieder een eigen eindbaas. De moeilijkheidsgraad verschilt per level, waarbij sommige levels een uitdaging vormen waar je u tegen zegt. Voordat je hier meester in bent heb je er al heel wat uren in zitten. Je moet goud halen op de eerste 8 werelden om een negende vrij te spelen en de tiende wereld krijg je pas wanneer je… wat? Nog niet vertellen? Ok…

Meerrrr!!
Buiten het normale single player deel krijg je maar liefst 50 minigames om op los te gaan. De details van deze minigames laat ik compleet achterwege totdat ik het eindproduct heb mogen spelen. Wat ik er wel over los wil laten is dat er zowel nieuwe als bekende tussen zitten die je nog eens uren en uren bezig kunnen houden, vooral met je vrienden erbij. Nog iets wat sommige minigames erbij moeten hebben is de Nunchuck. Ook daarover, later meer.

Andere Wii Games waaraan ik even heb mogen snuffelen
Wii Sports: 5 sportspellen die standaard bij elke Wii geleverd worden. Zo leuk dat ik er los ook voor betaald zou hebben. Vooral Bowling en Tennis hebben een hoog fungehalte.

Wii Play: 9 minigames waar je ook een Wii-Mote bij krijgt. Erg leuk gedaan, omdat je toch snel een 2de controllerset erbij wilt hebben. De games zelf zijn wel aardig, met uitzondering van een nieuwe variant op Duck Hunt en Laser Hockey, die zijn zeer leuk.

Wii Wario Ware: Flink wat minigames die telkens slechts enkele seconden duren. Iedere game gebruik de controller weer op een andere manier en laat snel zien wat er allemaal mee mogelijk is.

Wii in het kort
Helaas mocht ik alleen even kort aan de spellen ruiken. De Wii menu’s, channels, Mii’s en andere zaken heb ik nog niet mogen zien. De controllers wel en het apparaat zelf ook. Het is ongeveer zo groot als een videoband en je hoort hem niet. Tot nu toe stemt het apparaat zeer positief, aanzienlijk meer dan destijds de N64 en de Gamecube deden.