nieuws

Vooraf geroepen: er zijn te weinig 2(.5) D side-scrollin' spaceshooters op de handhelds. Waar blijven de goeie R-types, de geniale Einhanders en de vermakelijke Gradiussen? Appeltje eitje dus voor underdog shooter Nanostray om in de leegte te duiken, en dat doet de game prima. Goeie omgevingen, veel vijanden en schermen vol met kogels doen uitstekend dienst als vermaak. De variatie in levels, afwisseling in top down of side-scrollin' cameravoering, mogelijkheid om wapens af te stellen en pittige moeilijkheidsgraad zorgen ervoor dat de die-hard liefhebber van het genre wel even uit de voeten kan.

Wat we misten? Die absolute finesse waarmee een Gradius of een R-Type z'n levels opbouwt en z'n vijanden op je af laat komen. Die totale controle die je tot op de millimeter nauwkeurig op een soort ziekelijk automatische piloot tussen de duizenden kogels door laat manoeuvreren. Net even dat verschil tussen 'helemaal okay', en 'klassieker' dus.

Afsluitend nog 2 dingen waar we helemaal geyl van zijn geworden: multiplayer met z'n tweeën op één cartridge en het allerbeste, losse missies naast de hoofdlijn. Vooral dat laatste zorgt bij de gemiddelde doorzettert voor zweetpareltjes uit elke porie. Missies als 'overleef 20 seconden', 'haal binnen 30 seconden minimaal 40.000 binnen...zonder dood te gaan' of 'vernietig minimaal 17 strings vijanden in 30 seconden'. Hoe verder je komt, hoe groter het gekkenhuis dat Nanostray 2 heet wordt, wat weer leidt tot een paar van de spannendste handheld moment die ik ooit beleefd heb. Bijna beter dan de zeer degelijke campaign zelfs. En dat zegt wat. Nanostray 2, helemaal okay...