DS

En als dat is wat je verwacht van deze game, dan is het precies wat je op je bordje krijgt. Ouderwets platformen. Persoonlijk kan ik dat wel waarderen, tussen allerlei innovatieve ideeën of uitgestrekte 3D gebieden, lekker weer eens van links naar rechts rennen doet een Gamert wel weer eens goed.

Dat rennen gaat met alle hindernissen en ’t oponthoud dat we van Kirby gewend zijn. De roze bol kan vliegen, een trapje uitdelen en met een dubbele druk op de knop rennen. Maar de variatie in de actie zit ‘m – zoals altijd – in het opzuigen van vijanden en het gebruiken van hun krachten.

Zuig een vuurkereltje op, en je kunt vuur spuwen. Een watermannetje laat je bubbels wegschieten, terwijl de ninja vijanden jou mêleekrachten geven. Op dit gebied kan het in Kirby Mouse Attack niet op. Meer dan 25 krachten wachten op je, waarbij sommigen ook echt een toevoeging zijn qua interactie. Met vuur kun je bijvoorbeeld een kanon aansteken, terwijl het dierenpak je door anders onbegaanbare gronden laat graven.Tel daarbij op dat elke outfit bijna meerdere moves kent, en de variatie is compleet. Toch moet ik er wel één kanttekening bij plaatsen...

Het spuwen van vuur bijvoorbeeld, is één van de meest handige krachten. Heb je deze op de kop getikt, dan is er een bijzondere kleine kans dat je overstapt naar bijvoorbeeld het parapluutje (waar je sowieso weinig redenen voor hebt te gebruiken). Beetje jammer dat die balans niet wat beter is, want uiteindelijk zijn er maar een stuk of 5, misschien 6 krachten waar je continu van gebruik zult maken.

Maar goed, eerst even terug naar het begin van de game, waarin ons weer zo’n ontzettend diepgaand verhaal wordt verteld. Kirby wil een taartje eten en dat wordt gejat, daarom gaat hij achter de criminelen (een bende buitenaardse muisachtigen) aan. Tadaaaa, het verhaal van Mouse Attack. Behoorlijk crap, maar niet slechter dan een grote krokodil die een prinses jat waar je 8 kastelen voor moet doorspitten.

Het gaat dan ook natuurlijk om de gameplay, die zoals gezegd leuk en suikerzoet in elkaar steekt. Net als de achtergronden en het globale uiterlijk van de game eigenlijk. Het is allemaal mierzoet, maar daardoor wel prima geschikt voor ook de allerjongste doelgroep. Grafisch is het ook een beetje een trip down memorylane, met de getekende achtergronden en het Supernintendo niveau leveldesign, voelt deze game behoorlijk aan als een titel uit die tijd. Zoals gezegd kan ik dat persoonlijk wel weer eens waarderen, alleen ik kan me voorstellen dat niet iedereen anno 2007 nog van deze simpliciteit gecharmeerd is.

Ondanks z’n charmeoffensief voor jonge kinderen en de liefhebbers van nostalgie, brengt deze simpelheid wel een groot probleem met zich mee. En vooral voor die 2e doelgroep is het een behoorlijk probleem. De game is namelijk véél te makkelijk. Als je wilt vlieg je overal doorheen, ga je knokken dan ren je van links naar rechts, gebruik een keer een aanval en je vijand is weg. En word je een keer geraakt, geen nood, healing items zijn er meer dan voldoende. Mensen die op zoek zijn naar een beetje uitdaging komen er dan ook redelijk belabberd vanaf.

Want kijken we dan toch naar de platformdagen van weleer, ik noem een Mario of bijvoorbeeld een Rayman, dan had je nog reden om alles te halen. Een roos of paddestoel kon het kostbaarste goed op aarde worden, en elk blokje wilde je halen voor punten. Hetzelfde in Rayman, waar je elk hoekje moest doorspitten om kooien en levens te vinden. Die drive om alles te halen is er in Kirby gewoon niet. Okay, je moet een aantal kisten verzamelen, maar de meeste liggen op je normale pad, en de 'geheimen' daarbuiten zijn behoorlijk voor de hand liggend. Er liggen zoveel krachten en nieuwe levens in de levels, dat het niet echt meer speciaal is om ze te halen. Het gevolg, je zult behoorlijk vaak gewoon je verstand op nul zetten en door de levels heen peren om het einde maar te bereiken.

Het is jammer dat de game op dit punt faalt, waardoor het bijna gedegradeerd wordt tot een kleuter exclusive, of iets voor de échte liefhebber. De DS toevoegingen doen niet veel om het geheel op te krikken. Het touch-screen biedt ruimte voor 5 verzamelde items, die je kunt gebruiken of combineren. Het is leuk op het punt van de krachten, maar de combinaties zijn helaas niet zo goed en logisch uitgewerkt als in Kirby Crystal Shards.

En tóch, misschien wel omdat ik een van de mensen ben die een zwak heeft voor dit soort games, blijf ik Kirby Mouse Attack een aardig geslaagde game vinden. De hele presentatie en toch die gameplay die Kirby al jaren sterk uitdraagt, het levert een aardig product op. Daarnaast slaagt de game wel weer uitstekend in het plezieren van zijn belangrijkste doelgroep: de jongere gamers onder ons. Niet bepaald uitdagend genoeg voor de échte Gamert dus, maar wel een vermakelijk, zoetsappige en leuk gepresenteerde titel voor je broertje of zusje. Trek je dus ook maar niet teveel aan van het cijfer, want dat is natuurlijk niet voor iedereen geldend.

Cijfer: 7.4