DS

Goeie god, wat een ongelooflijke baggergame is dit. Soms heb je van die titels die je amper wilt reviewen, maar ergens heb ik het gevoel jullie te moeten waarschuwen. Ik ben een beetje verbouwereerd, heb geen idee waar ik moet beginnen. Wat willen jullie als eerste horen, de graphics?

Als achterop het doosje iets staat als‘varied enviroments from prisons, to militairy research facilities’ dan weet je gewoon al dat een game niet de meest gevarieerde (of originele) omgevingen kent. En daar kom je snel genoeg achter, want het is één grote ongeïnspireerde meuk waar je doorheen loopt. Gang, gang, gang, streep over de muur, gang, bordje, gang, deur, boom, gang. That’s it, zo ongeveer dan…Bij verre is dit één van de überlelijkste games die ik in de afgelopen jaren op welke console dan ook gezien heb.

Beetje jammer dat naast het gebrek aan enig design, ook fatsoenlijke textures ontbreken. Kwakje pixels hier, kwakje daar, en klaar ben je. Om over de zombie’s nog maar te zwijgen…Nee, ik ga er trouwens niet over zwijgen. De één is een doorsnee huis-, tuin- en keukenzombie, de andere een fatsige zombie zonder shirt. Maar een ding is zeker, je zult ze allemaal (in totaal misschien een stuk of 6 verschillende modellen) duizenden keer tegenkomen.

Als je dat doet tik je met je stylus een paar keer op zo’n zombie en dan is ie deaud. Headshots gaan als zoete broodjes over de toonbank, en raak je ze ergens anders dan levert het wat minder schade op, maar wel enige vertraging in de op je af strompelende zombie. Kogels op? Dan sleep je uit je (oneindige) voorraad rechts onderin beeld kogels naar je lege magazijn. Het is misschien het enige aspect aan de game waar nog enigszins over nagedacht is, en zelfs dan is het nog behoorlijk kudt.

Verder gaan met de gameplay nu we daar toch beland zijn dan maar? Ok, naast het reloaden en schieten op zombies moet je…eigenlijk vrij weinig doen. In de omgeving waar de computer voor jou doorheen wandelt bepaal je af en toe de richting en kun je hier en daar een object kapot schieten. Soms komt er wat extra leven uit, soms een nieuw wapen. Maar altijd is het eigenlijk saai.

Die hordes klotenmonsters uit de game blijven maar op je afkomen, elke keer dezelfde kop waar je op moet tikken. Keer, na keer, na keer, na keer. Dat de game uitdagend is, dat is misschien nog het enige pluspunt dat te noemen. Maar goed, die uitdagendheid wordt meer dan eens afgewisseld door pure en enorme frustraties.

Als ik echt diep in de krochten van mijn hersenspinsels kijk, vind ik misschien nog een miniem lichtpuntje. Dat on-rails gebeuren op de DS biedt best toffe mogelijkheden, alleen het nadeel is dat Dead ’n Furious hier maar één procent van benut.

Je leest het, Dead ’n Furious is een titel van een haast ongeëvenaard laag niveau. Ik wil er ook niet veel woorden meer aan vuil maken. De enige reden dat ik nog een beetje sympathie voor deze game kan opbrengen is omdat het met Doom 1 graphics en lousy gameplay niet eens probeert over te komen als een acceptabele titel. Ik wil het nog één keer zeggen: wat een ongelooflijke boutgame!

Cijfer: 2.5

PS: Zin om te lachen, check dan nog even deze review. Vooral voor mensen die de game gespeeld hebben (jullie hebben mijn medelijden), zal het een bizarre stukje zijn om te lezen. Check vooral zinnen als: "Dream On Studios are evidently proud of their new ‘1337’ 3D graphics engine, and it’s easy to see why. The visuals in Dead ‘N’ Furious are extremely impressive. In fact, it wouldn’t be stretching it to call it one of the best looking 3D titles currently available for the DS." Wat een pannekoek...