Sony en Tekken gaan al sinds jaar en dag als vrienden door het leven. Een console vanuit Sony HQ zonder een Tekken-game? Ondenkbaar natuurlijk. Het was dan ook slechts een kwestie van tijd voordat de Mishima familie het gevecht naar de PSP zou brengen. Een warm welkom of van een koude kermis thuiskomen? Het is in ieder geval één van deze uitersten geworden voor handheld bezitters.
Tekken is een serie naar m’n hart, altijd al geweest. Het heeft tekenende, diverse karakters, een vechtsysteem wat nooit het snelst is geweest, maar altijd heerlijk wegspeelde en het ene na het andere uur vervliegt als je die games aanzet. Eigenlijk is er maar weinig verandert in de afgelopen jaren…

Ga d’r even voor zitten als je de game voor het eerst gaat spelen, want de explosie van graphics die Tekken:DR op je scherm tovert zal je gegarandeerd overdonderen. Ongetwijfeld de allerbeste graphics die we tot nu toe op de PSP zagen. Daarnaast loopt het vloeiend, gaan de graphics gepaard met een prima soundtrack en heeft de game minimale laadtijden. Een zo goed als perfecte presentatie dus!
Door kritiek op Tekken 4 (de game zou ‘teveel van hetzelfde’ zijn), was developer Namco al aarzelend een ander pad in geslagen met Tekken 5. Maar goed ook, want de game leek een beetje het contact met zijn arcade-roots te zijn kwijtgeraakt. Bij Tekken 5 draaide het al weer wat meer richting dat competitieve op het scherpst van de snede, dat gevoel dat je het opneemt tegen de hele wereld, om als beste in de rankings te eindigen.

Het pad wat toen is aangelegd…daar is in rap tempo verder aan gebouwd met de ontwikkeling van Tekken: Dark Resurrection. Een perfecte keuze natuurlijk, want wat is nu een betere plek voor die pure competitie dan de handheld, waarmee je iedereen, waar en wanneer dan ook kan uitdagen voor een gevecht.
En het is te zien dat Tekken:DR zich hierop richt. Zo heb je vanaf de start al de beschikking over het volledige raster aan karakters, 34 stuks sterk.Tussen deze meute staan 2 nieuwe gezichten, dat van het rijkeluisdochtertje Lili en de koelbloedige Dragunov uit het Russische leger. Beide karakters hebben hun eigen redenen om mee te doen aan het Iron Fist Tournament en passen perfect tussen de al bekende aanwezigen.

Arcade is ook het woord wat ten grondslag ligt aan de keuze om het volledige raster al direct vrij te geven. Waarom zou je mensen immers verplichten een x aantal keren de storymode uit te spelen, als de hele game draait om de competitie tussen jou en de rest van de wereld? Daar hebben ze wel een punt natuurlijk, bovendien hebben de fans in deel 5 alle filmpjes al gezien, aangezien we nu wederom met de verhaallijnen van deze Ps2 versie te maken hebben.
Ook de customise options zijn weer volop aanwezig, zodat de Steve waarmee jij iedereen z’n ass kicked, er niet hetzelfde uitziet als alle andere Steve’s. Blijft tof om zo je eigen (zo goed als) unieke karakter in te kunnen brengen.

De PSP heeft nogal ruime mogelijkheden voor het betere multiplayer werk, waar Namco dan ook gretig gebruik van heeft gemaakt. Allereerst de mode die niet mag ontbreken, Ad Hoc klappen uitdelen is vanzelfsprekend aanwezig en werkt simpel en snel. Ook gamesharing is aanwezig, dus geen slappe excuses van andere PSP-bezitters dat ze:‘de game niet bijhebben’. Om het feestje echt compleet te maken, om helemaal die feel te kunnen brengen van de speler vs. de wereld, is Namco echter all-out gegaan met een vernieuwde Ghost mode.
Zo houdt de game tijdens je matches een Ghost van jouw speelstijl bij. Elke match weer, of je nu wint of verliest, wordt deze Ghost geüpdate. Vervolgens kun je online de Ghosts van andere spelers wereldwijd downloaden, om het op je eigen PSP tegen hen op te nemen. Erg vet concept, waar en wanneer je maar wilt kun je dus tegen deze Ghosts matten. Helemaal tof is het dat je vervolgens je eigen Ghost de wijde wereld in kan sturen. Op deze manier hebben andere mensen de kans om ‘m van het netwerk af te plukken, inclusief de outfit die jij je oogappel hebt gegeven. Gemiste kans is het ontbreken van feedback hierop. Ik wil wel eens weten hoe mijn Ghost het doet daarbuiten. Helaas, eenmaal gevlogen zul je er nooit meer iets van horen...

Het is natuurlijk een enorme teleurstelling dat je niet direct online één-op-één kan, toegegeven, ik had het ook liever wel gezien. Het Ghostsysteem in de huidige opzet is echter zo uitgewerkt, dat je toch het gevoel hebt met z’n allen in dat Tekken Universum te strijden, al is het dan niet tegelijkertijd tegen elkaar. Tel daarbij op dat je ook nog eens je time-attack rankings kunt vergelijken en de competitie is groter en feller dan die ooit is geweest voor Tekken.

Terwijl Tekken de strijd op de PSP gemakkelijk wint van de concurrenten, hebben spelers wereldwijd het lastiger met hun eigen concurrentie, in de vorm van de vele Ghosts. De tegenstellingen zijn compleet. Éen van de kleinste consoles op de wereld roept één van de grootste competities in het leven.
In een combinatie van visuele presentatie, content en sterke uitwerking van de verschillende modes zet Tekken een topprestatie neer die voor het oprapen ligt. In plaats van de ideologie van de arcadehallen naar je thuis te brengen, brengt het deze principes naar waar Tekken hoort te zijn, overal ter wereld.
Reacties
Zeker prachtig spel, alleen is de controller op de PSP niet helemaal geschikt om halve maantjes e.d. goed tot uitvoering te brengen, wat soms tot irritaties kan leiden.
Je moeder 27-09-06 | 13:39
8,6?
Streng hoor.
Hopelijk zetten ze deze lijn door naar Tekken 6.
27-09-06 | 17:30
Heel erg positief rapport met veel complimenten, maar dan slechts een 8.6 geven.
Vreemd.
Koon 28-09-06 | 07:22
@Koon
"Slechts" een 8.6 ?!?! Een 8.6 is nog al een behoorlijk hoog punt lijkt me zo. De game verdient 'm ook ruim. Stuk beter was ie geweest als je online tegen elkaar kon, of in ieder geval feedback op jouw weggestuurde Ghost kreeg. Ook het gebruik van dezelfde verhaallijnen als in 5 doet een beetje af aan het geheel, dat dus niet een hele nieuwe game is. Maar hoe dan ook, 8.6 is een heel behoorlijk cijfer hoor! :)
Saimon_gamert 28-09-06 | 08:39