action

Laten we beginnen met hetgeen als eerste opviel: de graphics. In negatieve zin welteverstaan, want wat Stronghold: Legends op grafisch gebied tentoonspreid, is niet bijster indrukwekkend. De animaties van je manschappen zien er niet erg realistisch uit, de kastelen hebben niet dat indrukwekkende uiterlijk dat ze zouden moeten hebben en de omgeving is vrij eenzijdig en mist echte variatie. Het is nu niet direct zo dat de game er belabberd uit ziet, sommige gevechten zijn visueel ook best wel aardig, maar over het algemeen kan gezegd worden dat de game op dit punt tekort schiet. Op zich is jammer, want door deze grafische middelmaat verliest het spel aan sfeer, en daarmee kracht.

Dan het aspect gameplay. Stronghold: Legends zit qua gameplay eigenlijk in elkaar als elke andere real time strategy game. Je begint met een kasteel en stapje bij beetje ga je vanuit dit kasteel je geheel uitbouwen. Om te kunnen bouwen heb je arbeiders nodig, en om te kunnen bouwen hebben deze arbeiders voedsel en geld nodig. Een concept dat in praktisch alle RTS-games gebruikt wordt en dan ook weinig vernieuwend. Ook zit er in deze Stronghold-versie de 'belastingkwestie'. Geld (in de vorm van goud) kun je namelijk niet delven door een goudmijn of iets dergelijks te bouwen, maar in je door middel van het heffen van belastingen. Maak je deze belastingen echter te hoog, zal het volk in opstand komen en zelfs je dorp verlaten, waardoor de hele vicieuze cirkel onderbroken wordt. Hetzelfde gebeurt wanneer de belastingen te laag zijn: je verdient dan immers niet genoeg om nieuwe gebouwen en legereenheden te fabriceren. Aan jou als kasteelheer dus de opdracht hierin de gulden middenweg te vinden.

Aansluitend op de gameplay is er aan Stronghold: Legends nog een punt dat ik als storend heb ervaren: de A.I. van je eigen manschappen. Behalve dat ze zich nogal traag over de wereldkaart verplaatsen, lijken ze ook voor de eerste keer in hun leven op een slagveld te staan. Er was een punt in het spel dat mijn mannen (onverwacht, dat wel) vanuit de bossen werden aangevallen door een minderheid aan vijandelijke troepen, maar in plaats van zich te mengen in de strijd, bleven de meesten als een stanbeeld staan om zich gewillig te laten slachten. Oefening leerde mij dat een groep vijanden pas word aangevallen als hiervoor commando word gegeven, hetgeen in gigantische slagvelden (die overigens niet veel in het spel voorkomen) nogal onpraktisch is, vanwege de simpele reden dat je het als veldheer dan veel te druk krijgt.

Het gevoel dat je overhoudt aan Stronghold: Legends, is dat van ‘nét niet’. Waar eerdere delen qua sfeer en gameplay meer dan goed waren, kan dit deel uit de Stronghold-reeks de verwachtingen niet waar maken. De Firefly-studios namen het risico door van het standaard ‘Kastelen en ridders-principe’ af te stappen en zich te wagen aan magie, draken en reuzen. Deze keuze is helaas ten koste gegaan van alle goede aspecten uit eerdere Stronghold-spellen. Het is niet volledig bagger, want sommige scenarios hebben een leuke invalshoek, maar over het algemeen zal de heersende gedachte onder de RTS’ers zijn dat er meer had ingezeten.

Cijfer: 5.5