action

Het verhaal van Killzone Liberation gaat verder waar de PS2-versie ten einde kwam. Wederom sta je in de schoenen van Jan Templar om met oude bekenden als Rico of Luger de strijd in te stappen. In de preview versie die ik onder/tussen handen nam leek het er verder niet echt op dat het verhaal een hele sterke, aanwezige rol zou spelen. De oorlog woedt nog steeds, dus doe je ding.

Het verschil tussen de eerste Killzone en Killzone Liberation zal zelfs de Stevie Wonders onder ons direct opvallen. In plaats van een lastig handheld-genre (FPS) proberen neer te zetten op de PSP, kiest Guerilla voor een andere, moedige aanpak. Die van de actie vanuit het bovenaanzicht.

Na het werpen van een eerste blik deed de game mij al snel denken aan oude klassiekers als Contra. Killzone weet ook zo’n geheel eigen sfeertje neer te zetten dat goed geplaatst aanvoelt. Veel schieten, veel tegenstanders en die typische manier van richten waarin je 360 graden om je heen kunt draaien om je kogels af te vuren. Ook de typische lijnen van de kogels doen denken aan oude klassiekers. Schiet knop ingedrukt houden en al-kogel-ontwijkend rondrennen dus? Think again…

Want ook al heeft Killzone Liberation een totaal ander uiterlijk dan de originele Killzone, onder dat oppervlakte ligt verassend genoeg een zelfde soort concept als zijn grote voorganger, die van de guerrillatactieken! (Hey, what’s in a name…)

Meestal sta je er alleen voor en zul je in uiteenlopende gebieden hordes van de welbekende Helgast af moeten slachten. Run ’n gun levert in dit soort gevallen weinig meer op dan een vlugge dood. De tientallen plekken waar je achter kunt kruipen leveren al direct een belangrijke hint, dekking zoeken is een must om te overleven!

De hoofdweg van Killzone Liberation lijkt van begin tot eind geplaveid te zijn met deze typische gameplay. Toch komt er meer op je pad kijken om verveling te voorkomen. Tussendoor houden verschillende interactieve elementen in de levels, hulp van je teammaten en het gebruik van voertuigen (voorproefje op Killzone 2?) de actie spannend en vernieuwend.

Uitdagend is nog zo’n kreet die ik bij deze titel vind passen. De opbouw is namelijk uitstekend in deze game. In de eerste levels krijg je de besturing, die overigens prima in orde is, voorgelegd. Naarmate de game vordert, gaat het niveau ook met stappen vooruit. Een opbouw waarbij de levels keer op keer moeilijker werden, alleen wel steeds die uitdaging biedend die een echte gamer nodig heeft.

Die uitdaging vind je niet alleen in je eigen schietkwaliteiten, maar bijvoorbeeld ook in het geven van bevelen. Krijg je er tijdelijk een maatje bij? Dan is het jouw taak om 'm te voorzien van de nodige bevelen in een soort bullet-time menuutje. Zo kan deze hulp gewoon met je meewandelen en rondschieten, maar je kunt 'm ook aan het werk zetten met C4 of het richten op bepaalde doelen. Werkt allemaal top!

Killzone Liberation heeft me prettig verrast. Het is een eerlijke titel die ik met plezier speelde, zo eentje waar je door mee blijft gaan zonder te willen stoppen en zonder al te veel fouten. Guerilla heeft een aantal hele goede én moedige keuzes gemaakt om deze titel op deze manier te brengen naar de PSP.

Het is dan ook zonde om te zien dat Killzone 2 zo’n akelig sfeertje om zich heen heeft hangen, want Liberation laat zien dat Guerilla dat alles niet nodig heeft. Deze preview liet een heerlijke basis, en eigenlijk zoveel meer dan dat, zien. Ik ben ontzettend gierig om het einde van de campaign te gaan bereiken, of me in het multiplayer-gedeelte te storten. De preview was al een heel eind, dus ik maak me er geen zorgen meer om hoor. Killzone Liberation gaat zonder twijfel erg gaaf worden en dit simpelweg dankzij de échte kwaliteiten van Guerilla, zonder poespas.